Άρθρο Αστυνομικού: Το ανέκδοτο της πανδημίας: Στην τάξη 25-30 μαθητές, στις πλατείες έως 9 άτομα

Αναδημοσιεύουμε άρθρο αστυνομικού δημοσιευμένο στον ιστότοπο www.alt.gr

Εδώ και περίπου ένα μήνα βλέπουμε χιλιάδες μαθητές να ξεχύνονται στους δρόμους και να αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους. Δικαιώματα που για όλους μας είναι λογικά και αυτονόητα και που θα έπρεπε να είναι κατοχυρωμένα, αλλά δυστυχώς για την Κυβέρνηση και τα «παπαγαλάκια» της, είναι εξωπραγματικά και απαράδεκτα.

Δικαιώματα και αιτήματα που αφορούν, τόσο την υγεία των μαθητών, των δικών τους, αλλά και των εκπαιδευτικών τους, όσο και την μόρφωση που πραγματικά δικαιούνται και αξίζουν στον 21ο αιώνα!

Σαν να μην έφτανε η ανυπαρξία και αδιαφορία της Κυβέρνησης, αρχικά, έριξε τόνους λάσπης σε βάρος των μαθητών, μέσω των καλοπληρωμένων «παπαγάλων» της (όπως π.χ. ότι δεν θέλουν να βάζουν μάσκες και για αυτό κάνουν καταλήψεις), ενώ στη συνέχεια άρχισαν οι απειλές μέσω της Υπουργού Παιδείας (με τις απουσίες και τον αποκλεισμό τους από την τηλεκπαίδευση). Σειρά πήραν οι εξυβρίσεις και οι συκοφαντίες σε βάρος των μαθητών, από Βουλευτές και Υπουργούς της Κυβέρνησης, στα πάνελ της κυβερνητικής προπαγάνδας (λέγοντας τους μαθητές κακομαθημένους, ότι υποκινούνται, κ.α.). Τέλος, αφού δεν κατάφεραν να λυγίσουν τους αγωνιζόμενους μαθητές με τις παραπάνω τακτικές, πήρε σειρά ο αυταρχισμός σε ανήλικα παιδιά, όπου με κυβερνητικές εντολές οι συνάδελφοι των διμοιριών, με πρόφαση τη δράση των «γνωστών – άγνωστων», έλαβαν εντολές για την καταστολή των μαθητικών κινητοποιήσεων, γιατί είναι γνωστό ότι και αυτή η Κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες, τηρούν πιστά το ρητό, «όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος!»

Αλήθεια, πόσο παράλογα είναι τα αιτήματά τους, εν καιρώ πανδημίας, όπως: Οι τάξεις να έχουν ολιγομελή τμήματα και όχι τμήματα σύμφωνα με τα «νέα μαθηματικά του Υπουργείου»; Πώς γίνεται να μην επιτρέπεται η συγκέντρωση πάνω των 9 ατόμων σε πλατείες και δημόσιους χώρους, ενώ σε μια αίθουσα λίγων τετραγωνικών να επιτρέπεται να υπάρχουν από 25 έως και 30 άτομα; Να υπάρχει επαρκές προσωπικό καθαριότητας, ώστε να καθαρίζονται και να απολυμαίνονται όλες οι αίθουσες και οι χώροι των σχολείων; Να υπάρχουν μικρότερες διδακτικές ώρες και επαρκή διαλείμματα, ώστε η μάσκα να μην δυσχεραίνει την εκπαιδευτική διαδικασία; Να υπάρχουν εκπαιδευτικοί σε όλα τα σχολεία, αφού μέχρι και σήμερα υπάρχουν χιλιάδες κενά εκπαιδευτικών; Να μη θέλουν να λάβουν μέρος σε «reality» (μέσω των καμερών που θέλουν να βάλουν στα σχολεία); Να επισκευαστούν τα ερειπωμένα σχολικά κτίρια; Να έχουν ασφαλείς μετακινήσεις;

Ξέρουμε όλοι μας ότι, όχι μόνο παράλογα δεν είναι τα παραπάνω, αλλά επιτακτικά και επίκαιρα και θα έπρεπε να ήταν ήδη εξασφαλισμένα από το Κράτος, εάν νοιάζονταν πραγματικά για τη μόρφωση των παιδιών μας, αλλά και την υγεία τους. Ποσό μάλλον τώρα, που κατά γενική ομολογία, διανύουμε νέο μεγάλο κύμα της πανδημίας και μέχρι και σήμερα η Κυβέρνηση «στρουθοκαμηλίζει», χωρίς να έχει πάρει κανένα ουσιώδες μέτρο προστασίας! Η αλήθεια είναι ότι πήρε κάποια μέτρα, όπως αυτά τα μέτρα για τις μάσκες, αλλά τελικά βγήκαν μάσκες για ελέφαντες!

Δυστυχώς για τον λαό μας, η υγεία και η μόρφωση των παιδιών του, από τις έως τώρα Κυβερνήσεις, είναι ασύμφορο κόστος! Μάλιστα, κόστος η υγεία και η μόρφωση των παιδιών μας!

Βέβαια εκεί που ήθελαν, έδωσαν εκατοντάδες εκατομμύρια και δεν κοίταξαν το κόστος, όπως π.χ. «το τάισμα των παπαγάλων τους» ή «των κλινικαρχών τους!»

Η Κυβέρνηση είχε μπροστά της αρκετό χρόνο, για να προετοιμαστεί και να πάρει τα απαραίτητα μέτρα, αλλά το μόνο που φρόντισε εν μέσω καραντίνας, ήταν να περάσει το αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο με κλειστά σχολεία, ίδια ακριβώς τακτική με την προηγούμενη κυβέρνηση, ώστε να μην υπάρξουν αντιδράσεις. Αλλά, «λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο!»

Εδώ και τώρα η Κυβέρνηση, πρέπει να λάβει στα σοβαρά τα αιτήματα των μαθητών και να πάψει να τα εμπαίζει και να τα σπιλώνει, προσφέροντας επιτέλους ασφαλέστερη και ποιοτικότερη εκπαίδευση και να σταματήσει να εκθέτει σε κίνδυνο ολόκληρη τη κοινωνία μας!

Ένας Αστυνομικός
(που θα φροντίσει τα παιδιά του να έχουν ως πρότυπο

τους σημερινούς αγωνιζόμενους μαθητές και θα είναι
υπερήφανος αν τα πουν «κακομαθημένα»)