Άρθρο αστυνομικού: Το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο και η νέα φυτοζωή που μας επιφυλάσσουν! (αναδημοσίευση)

Κυβέρνηση και τα πιστά καλοπληρωμένα της «παπαγαλάκια» των δήθεν αντικειμενικών και ανεξάρτητων μέσων μαζικής ενημέρωσης, εδώ και εβδομάδες προσπαθούσαν να μας τετραγωνίσουν τον κύκλο, ισχυριζόμενοι ότι οι διατάξεις του νέου νομοσχεδίου εργασίας είναι προς όφελος των εργαζομένων. Μόνο και μόνο από αυτό καταδεικνύεται περίτρανα ότι το μόνο που δεν τους ενδιαφέρει είναι ο εργαζόμενος, αλλά οι μεγαλοεργοδότες – μεγαλοξενοδόχοι – βιομήχανοι, τους οποίους υπηρετούν πιστά τόσα χρόνια, όλες ανεξαιρέτως οι έως και σήμερα Κυβερνήσεις.

Εξάλλου η ίδια ακριβώς τακτική ακολουθήθηκε και με τόσα άλλα προηγούμενα νομοτερατουργήματα που πέρασαν, όπως το περίφημο νομοσχέδιο υποβάθμισης της Δημόσιας Παιδείας, νομοθετικές διατάξεις για τον περιορισμό και κατάργηση ουσιαστικά των διαδηλώσεων και της απεργίας, την Πανεπιστημιακή Αστυνομία και την υποβάθμιση και υποστελέχωση του Δημόσιου Συστήματος Υγείας, εν μέσω πανδημίας. Εκτός του ότι εμάς τους Αστυνομικούς θα μας βάλουν για άλλη μία φορά απέναντι στον εργαζόμενο λαό της χώρας μας, που δεν είναι άλλος από τους ίδιους τους γονείς μας, τα παιδιά μας, τις συζύγους μας, τους φίλους μας, θα επηρεαστούμε και εμείς τόσο άμεσα, όσο και έμμεσα.

Πριν δούμε πως θα επηρεάσει τη δική μας ζωή, ας δούμε επιγραμματικά το τι πραγματικά θα ισχύσει πλέον με το νέο εργασιακό νομο-έκτρωμα, ο οποίος ανατρέπει κατακτήσεις εργαζομένων εδώ και έναν αιώνα και τους επιστρέφει πίσω στη «κανονικότητα» του εργασιακού μεσαίωνα. Το 8ωρο θα είναι όνειρο θερινής νυκτός για τους εργαζόμενους, αφού ουσιαστικά καταργείται και πλέον σύμφωνα με τις ανάγκες των εργοδοτών, θα εργάζονται 10 έως 13 ώρες την ημέρα και ως 78 ώρες την εβδομάδα με ανταμοιβή κάποια οφειλόμενα ρεπό και σύμφωνα με τις «ορέξεις» του εργοδότη, αφού πλέον οι συμβάσεις θα είναι ατομικές. (Οφειλόμενα ρεπό, μας θυμίζει κάτι σε εμάς τους Αστυνομικούς; Χιλιάδες οφειλόμενα ρεπό κάθε χρόνο από την υπερεργασία μας, πάνε «υπέρ πίστεως και πατρίδος», κάπως έτσι θα εφαρμοστεί και στον ιδιωτικό τομέα. Ημερήσια εργασία 10 έως 13 ωρών πλην των ωρών μετάβασης από και προς την εργασία. Ο ανθρώπινος οργανισμός μπορεί να αντεπεξέλθει; Σημειώστε ότι μόνο το 2016 έχασαν τη ζωή τους 745.000 εργαζόμενοι παγκοσμίως, από εγκεφαλικό ή καρδιακές παθήσεις, επειδή δούλευαν 55 ώρες την εβδομάδα, αλήθεια τώρα που οι εργάσιμες ώρες την εβδομάδα θα φθάνουν και τις 78, τι σημαίνει για την υγεία των εργαζομένων, δηλαδή των παιδιών μας, των συζύγων μας, των γονιών μας; Η οικογένεια μήπως με αυτόν τον τρόπο διαλύεται, όπου υπάρχει βέβαια και όπου δεν υπάρχει υπό αυτές τις συνθήκες δεν πρόκειται να υπάρξει και ποτέ; Πως γίνεται στον 21ο αιώνα, τον αιώνα της τεχνολογικής επανάστασης, αλλά και μετά από έναν αιώνα κατάκτησης του 8ώρου, να αυξάνεται το ημερήσιο ωράριο εργασίας, αντί να μειώνεται και να εφαρμόζεται στις ημέρες μας 5νθήμερο – 7ωρο – 35ωρο;)

Παράλληλα με την αύξηση του ημερήσιου χρόνου εργασίας, αυξάνονται και οι υπερωρίες, που μπορεί να φτάνουν μέχρι και τις 150 ώρες τον χρόνο. Η Κυριακή ως ημέρα αργίας και μοναδική ημέρα όπου μπορεί μια οικογένεια να έρθει κοντά, πλέον καταργείται. Η τηλεργασία πλέον θα εφαρμόζεται χωρίς όρια και ο εργαζόμενος θα είναι υπεύθυνος για την προμήθεια του εξοπλισμού. Απελευθέρωση των απολύσεων. Κατάργηση ουσιαστικά της απεργίας και του συνδικαλισμού, με παράλληλο ηλεκτρονικό φακέλωμα των σωματείων και κατάργηση του μοναδικού έως και σήμερα ελεγκτικού μηχανισμού της εργοδοσίας, του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας.

Ας δούμε τώρα σε περίπτωση που εφαρμοστούν τα παραπάνω πώς θα επηρεάσει και τη δική μας ζωή.

Αρχικά θα μας επηρεάσει εμμέσως, αφού όλοι στην οικογένεια μας έχουμε εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα. Πως θα μπορεί πλέον να υπάρχει μια οικογενειακή κανονικότητα, όταν κάποιος γονέας απουσιάζει από το σπίτι του από 10 έως και 15 ώρες την ημέρα, εάν υπολογίσουμε και τον χρόνο μετάβασης από και προς την εργασία; Και μετά το πέρας της εργασίας με τι κουράγιο θα μπορεί αυτός ο άνθρωπος να κάτσει δίπλα στα παιδιά του, δίπλα στον σύζυγό του; Εκτός από το να ξεκουραστεί, τι άλλο θα μπορεί να κάνει πραγματικά; Ποιος θα ασχοληθεί με την ανατροφή των παιδιών; Όλες οι προσωπικές – κοινωνικές – οικογενειακές ανάγκες πλέον καταργούνται.

Επίσης θα επηρεαστούμε άμεσα από το εν λόγω νόμο -έκτρωμα. Ας θυμηθούμε μόνο ότι με τα μνημόνια, ότι όσες περικοπές έγιναν στον ιδιωτικό τομέα, έγιναν και σε εμάς. Πλέον οι περικοπές μισθών και επιδομάτων, η μη πληρωμή όλων των νυχτερινών, αρχίζουν να θεωρούνται ως η μοναδική βιώσιμη λύση για την «ανάπτυξη» τους. Είναι δεδομένο και μαθηματικά εξακριβωμένο ότι πλέον με αυτό το νόμο -έκτρωμα ανοίγει ο «Ασκός του Αιόλου» για όλους τους εργαζομένους, ανεξαιρέτως ιδιωτικού ή δημόσιου τομέα. Εξάλλου εμείς οι Αστυνομικοί το έχουμε βιώσει και από πρώτο χέρι, αφού ούτε ωράριο σταθερό δεν έχουμε, αλλά και υπερωρίες δεν πληρωνόμαστε αφού μας δίνουν οφειλόμενα ρεπό εκ των οποίων τα περισσότερα πάνε «υπέρ πίστεως». Πλέον ο χαρακτηρισμός του επαγγέλματος μας ως επικίνδυνου, φαντάζει ως «όνειρο απατηλό», όπως και το πάγιο αίτημά μας για το δικαίωμα στην απεργία. Το ωράριο εργασίας μας θα ελαστικοποιηθεί ακόμα περισσότερο και είναι αυτονόητο ότι θα βάλουν χέρι στο κερδισμένο με αγώνες οχτάωρο, την ώρα που με νόμο του κράτους το κατάργησαν στον ιδιωτικό τομέα αυξάνοντας τις ώρες εργασίας.

Εμείς οι Αστυνομικοί γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τι πάει να πει «ευέλικτο» ωράριο και το πόσο δεν ανταποκρίνεται στις σύγχρονες καθημερινές μας ανάγκες. Δεν πρέπει να αφήσουμε να μας βάλουν απέναντι για άλλη μία φορά σε όσους θέλουν μια καλύτερη ζωή. Δεν πρέπει να αφήσουμε να μας βάλουν μέσα σε εργατικά κέντρα και σωματεία για να καταστείλουμε τους αγώνες των εργαζομένων.

Πρέπει και εμείς να αφήσουμε πίσω μας τους ψευτο-συνδικαλιστές, που τόσα χρόνια έσκαβαν τον λάκκο μας και υπερασπιζόντουσαν μόνο τις δικές τους προσωπικές φιλοδοξίες και όχι τα δικαιώματα μας και να συμμετέχουμε μαζικά στη συσπείρωση, όπως της Πρωτοβουλίας των Αστυνομικών, η οποία από ιδρύσεως της αγωνίζεται με ανιδιοτέλεια για τα δικαιώματα των Συναδέλφων.

«Δεν πρέπει να ζούμε για να δουλεύουμε για τα κέρδη κάποιων, αλλά να δουλεύουμε για να ζούμε άνετα και με αξιοπρέπεια προς όφελος δικό μας, των οικογενειών μας και της κοινωνίας μας»

Ένας Αστυνομικός

Πηγή: www.alt.gr