Άρθρο του ΠΑΛΙΟΥΡΑ Γιώργου Υποστρατήγου ε.α.: Να καταργηθεί τώρα ο νόμος για την πανεπιστημιακή αστυνομία (αναδημοσίευση)

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η κυβέρνηση «παγώνει» τη λειτουργία της πανεπιστημιακής αστυνομίας. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επιβεβαίωσε ότι αναβάλλεται η εγκατάσταση των Ομάδων Προστασίας Πανεπιστημιακού Ιδρύματος (Ο.Π.Π.Ι) στα πανεπιστημιακά ιδρύματα, όπως είχε ανακοινωθεί, μετά και τη διαδικασία πρόσληψης των ειδικών φρουρών για την πανεπιστημιακή αστυνομία, των οποίων η εκπαίδευση εκκρεμεί. Είναι προφανές, ότι μετά τη λαϊκή αγανάκτηση που έχουν προκαλέσει οι αποτυχημένοι χειρισμοί της κυβέρνησης τόσο στις καταστροφικότερες πυρκαγιές στη χώρα, όσο και στο ζήτημα της πανδημίας του κορονοϊού, είναι δύσκολο να προκαλέσει -με το άνοιγμα των πανεπιστημίων-και άλλο το οργανωμένο φοιτητικό κίνημα, υλοποιώντας τον αντιλαϊκό νόμο για την πανεπιστημιακή αστυνομία. Πρόκειται για το Ν. 4777/2021, που προβλέπει την ίδρυση των Ο.Π.Π.Ι, γενικεύει το φακέλωμα των φοιτητών και γενικά της πανεπιστημιακής κοινότητας, υψώνει μεγαλύτερα εμπόδια στη συνδικαλιστική δράση μέσα στα πανεπιστήμια, δημιουργεί συνθήκες εκφοβισμού των φοιτητών και ενισχύει τους ταξικούς φραγμούς στην πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση.

Η εξέλιξη αυτή δείχνει βέβαια τη δύναμη των μαζικών αγώνων των φοιτητών και των εργαζομένων στα πανεπιστήμια. Όμως, αυτό δεν πρέπει να εφησυχάζει τους φοιτητές και τους εργαζόμενους. Οι όποιες κινήσεις και αποφάσεις τακτικής των αστικών κυβερνήσεων δεν σημαίνουν ότι υποχωρούν από την πολιτική της εμπορευματοποίησης του πανεπιστημίου και της αποβολής του κοινωνικού χαρακτήρα του, της σύνδεσής του με την οικονομία της αγοράς, τους επιχειρηματικούς ομίλους και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, σκοπό που στοχεύει να υπηρετήσει η πανεπιστημιακή αστυνομία, με την επιβολή της κρατικής βίας και τρομοκρατίας στα πανεπιστήμια. Αντίθετα, πρέπει να δυναμώσει τώρα, με την έναρξη της λειτουργίας των πανεπιστημίων, ο αγώνας για την κατάργηση του Ν. 4777/2021 για την πανεπιστημιακή αστυνομία.

Η αστυνομία δεν έχει κανένα λόγο μέσα στα πανεπιστήμια. Δεν υπάρχουν αιτίες που να επιβάλλουν τη μόνιμη παρουσία της. Αποστολή της αστυνομίας πρέπει να είναι η αντιμετώπιση της εγκληματικότητας. Τα πανεπιστήμια, παρότι δυσφημούνται από την κυβέρνηση ως άντρα εγκληματικότητας και βίας, δεν παρουσιάζουν στην πραγματικότητα ούτε τον αριθμό ούτε τις μορφές και τη σοβαρότητα των εγκλημάτων που να δικαιολογούν τη δημιουργία πανεπιστημιακής αστυνομίας. Οι δολοφονίες, οι ληστείες, οι βιασμοί, η οργανωμένη πορνεία, είναι εγκλήματα που γίνονται κυρίως σε άλλους χώρους και όχι μέσα στα ελληνικά πανεπιστήμια. Δεν υπάρχει ούτε μια επιστημονική μελέτη ή αστυνομική στατιστική που να συνδέει το έγκλημα με τον πανεπιστημιακό χώρο. Ούτε και η κυβέρνηση μπόρεσε να παρουσιάσει στοιχεία που να στηρίζουν την απόφασή της για ίδρυση πανεπιστημιακής αστυνομίας. Η αστυνομία πρέπει να βρίσκεται διαρκώς στους χώρους που ανθεί η βαριά εγκληματικότητα και όχι να επικαλείται το έγκλημα για την παρουσία της στα πανεπιστήμια.

Οι όποιες μορφές παραβατικότητας παρατηρούνται μέσα στα πανεπιστήμια είναι αναλογικά λιγότερες από όσα συμβαίνουν στην κοινωνική πραγματικότητα. Ασφαλώς υπάρχουν και στα πανεπιστήμια παραβατικές συμπεριφορές όπως περιστατικά βίας ή και βανδαλισμών κατά της περιουσίας των ιδρυμάτων ή χρησιμοποιούνται οι πανεπιστημιακοί χώροι από πρόσωπα που δεν έχουν σχέση με το πανεπιστήμιο για τη διακίνηση ναρκωτικών ή λαθραίων. Αυτές όμως οι παραβάσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν και να ελεγχθούν, όπως γίνεται και στους άλλους κοινωνικούς χώρους, χωρίς να απαιτείται η λειτουργία μόνιμου αστυνομικού σώματος μέσα στα πανεπιστήμια. Εξάλλου, στο πλαίσιο του αστικού συντάγματος, ο νομοθέτης ανέθεσε στις διοικήσεις των πανεπιστημίων και στα εκλεγμένα όργανά του την ευθύνη και για την προστασία της περιουσίας των πανεπιστημίων και την ασφάλεια του χώρου. Η ίδια η πανεπιστημιακή κοινότητα, έχει επισημάνει, ότι υπαίτιες για τη ύπαρξη αυτών των προβλημάτων είναι οι ίδιες οι κυβερνήσεις με την υποχρηματοδότηση των πανεπιστημίων. Αν τα πανεπιστήμια είχαν τα απαραίτητα κονδύλια για να βελτιώσουν τη φύλαξη των εγκαταστάσεών τους με φωτισμό και τεχνολογικό εξοπλισμό, καθώς και με μόνιμο φυλακτικό προσωπικό, ασφαλώς η όποια παραβατικότητα θα είχε αμβλυνθεί. Σε κάθε περίπτωση και σήμερα η αστυνομία μπορεί να παρέμβει στα πανεπιστήμια για την αντιμετώπιση του εγκλήματος. Δεν μπορεί λοιπόν, η κυβέρνηση να ισχυρίζεται ότι μόνο με τη διαρκή παρουσία της αστυνομίας θα λυθούν τα όποια προβλήματα. Ούτε βέβαια, λόγω των δικών της αποφάσεων, για υποχρηματοδότηση να καταργεί το αυτοδιοίκητο των πανεπιστημίων.

Η λειτουργία της αστυνομίας στα πανεπιστήμια έχει αποδειχτεί αναποτελεσματική στην αντιμετώπιση της εγκληματικότητας. Στις Η.Π.Α όπου σχεδόν σε όλα τα δημόσια και ιδιωτικά πανεπιστήμια υπάρχει πανεπιστημιακή αστυνομία, η εγκληματικότητα είναι μεγαλύτερη σε σύγκριση με την υπόλοιπη κοινωνία, όπως προκύπτει και από σχετικές στατιστικές. Από τα δελτία ειδήσεων, πληροφορούμαστε τακτικά για περιστατικά βαριάς εγκληματικότητας, δολοφονίες, βιασμούς, εμπορία ναρκωτικών, μέσα στις αμερικανικές πανεπιστημιουπόλεις. Η αστυνομική παρουσία δημιούργησε περαιτέρω προβλήματα, αφού οξύνθηκαν οι ρατσιστικές επιθέσεις, στοχοποιήθηκαν αγωνιστές φοιτητές και οι αστυνομικοί ευθύνονται για δολοφονίες και ξυλοδαρμούς φοιτητών. Η πανεπιστημιακή αστυνομία στις ΗΠΑ είναι ένοπλη και διαπρέπει μόνο στην καταστολή των φοιτητικών αγώνων. Στη Μ. Βρετανία και τον Καναδά, η πανεπιστημιακή αστυνομία, ως κατάλοιπο της αποικιοκρατίας, αναπαράγει το ρατσισμό των ιδρυμάτων που λειτουργεί και παρατείνει τη συγκρουσιακή σχέση ανάμεσα στους αγγλοσάξωνες και τις ομάδες των φοιτητών-μεταναστών στις χώρες αυτές, ενώ βαρύνεται με τη διαχρονική χρήση βίας σε βάρος τους. Στον Καναδά οι φοιτητές ζητούν την κατάργησή της. Στη Μ. Βρετανία έχει απαξιωθεί ως μέσο. Ειδικά στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, που επικαλέστηκε αρχικά η κυβέρνηση, καταργήθηκε από το 2003 και στο πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ υπάρχει ως καρικατούρα. Στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν υπάρχουν πανεπιστημιακές αστυνομίες αλλά υπάλληλοι φύλαξης των πανεπιστημίων. Αυτή είναι μια πραγματικότητα για την οποία δεν κάνει λόγο η κυβέρνηση, επιχειρώντας να παρουσιάσει ξένα αποτυχημένα και ξεπερασμένα μοντέλα για να υποστηρίξει τη λειτουργία της πανεπιστημιακής αστυνομίας ως δήθεν δύναμη προστασίας των φοιτητών και των εργαζόμενων στα πανεπιστήμια.

Η πανεπιστημιακή αστυνομία δεν είναι συμβατή με τη λειτουργία του πανεπιστημίου. Το πανεπιστήμιο διαδραματίζει σημαντικό πολιτικό και κοινωνικό ρόλο σε κάθε χώρα. Είναι ο φυσικός χώρος παραγωγής ιδεών και προτάσεων, χώρος ακαδημαϊκής ελευθερίας, αμφισβήτησης και ανάπτυξης της νεολαίας. Η ύπαρξη της αστυνομίας, του πιο σκληρού κατασταλτικού μηχανισμού του αστικού κράτους, δεν συνάδει με την ελευθερία της έκφρασης, που πρέπει να διασφαλίζεται στον απόλυτο βαθμό στον πανεπιστημιακό χώρο. Αντίθετα, είναι μέσο καταπίεσης και αλλαγής του ρόλου του πανεπιστημίου, όπως συμβαίνει σε ανελεύθερα, φασιστικά καθεστώτα. Η χώρα μας έχει πικρή εμπειρία από αυτή την ανελεύθερη λειτουργία του πανεπιστημίου, με τα πιστοποιητικά εθνικοφροσύνης για την εισαγωγή και φοίτηση, τη στράτευση των αγωνιζόμενων φοιτητών, το φακέλωμα, τους χαφιέδες, τη βία και τους ξυλοδαρμούς, την ύπαρξη φασιστικών οργανώσεων, το διαβόητο «Σπουδαστικό» της Ασφάλειας, που η κυβέρνηση επιχειρεί να επαναφέρει με τις Ο.Π.Π.Ι.

Η παρουσία της αστυνομίας στα πανεπιστήμια θα φέρει από την πίσω πόρτα και το ρατσισμό και το φασισμό μέσα σ’ αυτά. Είναι γνωστό ότι σε ιδιαίτερα σώματα αστυνομικών, όπως οι ειδικοί φρουροί, παρουσιάζεται μια αυξημένη επιρροή της φασιστικής εγκληματικής «Χρυσής Αυγής» και άλλων ακροδεξιών πολιτικών ομάδων. Επίσης, πολλά στελέχη τους διέπονται από εθνικιστικές και ρατσιστικές αντιλήψεις. Οι αστυνομικοί εκφράζουν ένα διαφορετικό κόσμο σε σχέση με τον ανοιχτό, ελεύθερο και αλληλέγγυο και ανεκτικό στη διαφορετικότητα κόσμο που εκφράζει το πανεπιστήμιο. Η όποια ειδική εκπαίδευση των στελεχών της πανεπιστημιακής αστυνομίας για τρεις-τέσσερις μήνες δεν πρόκειται να αλλάξει τις παγιωμένες αντιλήψεις τους που θα φέρουν και στο χώρο του πανεπιστημίου. Ούτε βέβαια αλλάζει τα δεδομένα, η άποψη πως πολλά στελέχη θα είναι- όπως φημολογείται- πτυχιούχοι. Αντίθετα αυτό θα διευκολύνει τη διάδρασή τους στο χώρο για να επηρεάσουν τους φοιτητές. Η ένταξη σε ένα σώμα καταστολής οδηγεί σχεδόν αναπόφευκτα σε αφομοίωση. Θα λειτουργούν με τους δικούς τους όρους και ρατσιστικά κριτήρια, όπως το χρώμα και η εμφάνιση των φοιτητών και των εργαζομένων που υποτίθεται ότι ανέλαβαν να προστατεύσουν. Μην ξεχνάμε ότι οι αστυνομικοί μονίμως έθεταν ζήτημα ότι το πανεπιστημιακό άσυλο «τους έδενε τα χέρια», καθώς και τις ακραίες συμπεριφορές, τον αυταρχισμό και την αυθαιρεσία μέσα στους πανεπιστημιακούς χώρους. Για την πανεπιστημιακή αστυνομία θα είναι μια ιδιαίτερη αποστολή καταστολής του «εχθρού λαού» και ιδιαίτερα των φοιτητών και των εργαζομένων.

Η ίδρυση της πανεπιστημιακής αστυνομίας, η εγκατάσταση συστημάτων παρακολούθησης, καταγραφής, φακελώματος και ελέγχου, όπως και η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, φανερώνει τη βούληση της κυβέρνησης να μετατρέψει το πανεπιστήμιο σε μια στείρα πηγή παροχής γνωστικών πληροφοριών. Να αποβάλλει τον κοινωνικό του ρόλο και να ποινικοποιηθεί κάθε συνδικαλιστική-πολιτική δράση στο χώρο του. Να τρομοκρατηθούν φοιτητές και εργαζόμενοι για να αποδεχτούν τη νέα του λειτουργία και να επιβληθεί σιγή κοιμητηρίου, όπως επιβάλλουν οι κανόνες της αγοράς. Να λειτουργεί αποκλειστικά ως υπηρέτης του κεφαλαίου, με βάση επιχειρηματικά πρότυπα και κριτήρια.

Η αστυνομία στη χώρα μας, έχει βαρύ ιστορικό βίας και καταπίεσης ενάντια στο λαό και ιδιαίτερα στη νεολαία. Ενάντια στους αγωνιζόμενους φοιτητές έχει επιδείξει διαχρονικά, ιδιαίτερη βαρβαρότητα και αυθαιρεσία, με δολοφονίες, ξυλοδαρμούς και προπηλακισμούς. Η εικόνα της προκαλεί την απόλυτη απέχθεια στους φοιτητές. Η κυβέρνηση με τις αντιλαϊκές παρεμβάσεις της στην εκπαίδευση και ενάντια στους φοιτητές διατηρεί και δυναμιτίζει αυτό το κλίμα. Η παρουσία λοιπόν, αστυνομικών δυνάμεων μέσα στα πανεπιστήμια, αποτελεί πρόκληση για το φοιτητικό κίνημα και τους εργαζόμενους. Είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσει σε αντιπαράθεση με την αστυνομία, θα δημιουργήσει νέες εντάσεις και δεν πρόκειται να εξυπηρετήσει την προστασία της περιουσίας του πανεπιστημίου και την άμβλυνση της παραβατικότητας, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση. Η αστυνομική παρουσία αντί να δημιουργήσει αίσθηση ασφάλειας, θα προκαλέσει αίσθηση φοβίας και τρόμου. Εξάλλου, και στο εξωτερικό, όπου υπάρχει πανεπιστημιακή αστυνομία, ο ρόλος της είναι η καταστολή των φοιτητικών διαμαρτυριών και εκδηλώσεων και όχι η προστασία των φοιτητών. Το λόγο αυτό τον αντιλαμβάνονται και οι αστυνομικοί, που με ανακοινώσεις των ενώσεων και της ομοσπονδίας τους (ΠΟΑΣΥ), έχουν ταχθεί ενάντια στη λειτουργία της πανεπιστημιακής αστυνομίας, επισημαίνοντας ότι η μόνιμη παρουσία τους στο πανεπιστήμιο θα αποτελέσει διαρκή πρόκληση για εντάσεις.

Η συντριπτική πλειοψηφία της πανεπιστημιακής κοινότητας (σύγκλητοι, καθηγητές και άλλοι διδάσκοντες, διοικητικό προσωπικό, φοιτητικοί σύλλογοι) διαφωνεί με την ίδρυση της πανεπιστημιακής αστυνομίας και το γενικότερο περιβάλλον ελέγχου και καταπίεσης με τα τεχνικά μέσα (κάμερες, κάρτες, μηχανήματα, κέντρα ελέγχου). Τονίζουν ότι όλα αυτά καταργούν στην πράξη το αυτοδιοίκητο των πανεπιστημίων, την ακαδημαϊκή ελευθερία και αποτελούν το μηχανισμό για τον ασφυκτικό έλεγχο της λειτουργίας τους από τις κυβερνήσεις. Για τους λόγους αυτούς έχουν προσφύγει και στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Τα κονδύλια για το κόστος της ίδρυσης και τη λειτουργίας της πανεπιστημιακής αστυνομίας και του όλου μηχανισμού παρακολούθησης και ελέγχου (50 εκ. ευρώ στην αρχική φάση), θα μπορούσαν να λύσουν πολλά από τα προβλήματα των πανεπιστημίων, αν η κυβέρνηση αποφάσιζε να διατεθούν για την αναβάθμιση της λειτουργίας τους, στην οποία περιλαμβάνεται προφανώς και η φύλαξη και η προστασία των εγκαταστάσεων.

Η κυβέρνηση με τις Ο.Π.Π.Ι, επιχειρεί να διαφυλάξει τη λειτουργία των πανεπιστημίων ως επιχειρήσεων και όχι να λύσει προβλήματα ανομίας και παραβατικότητας. Σκοπός της είναι, σε συνέχεια της αντεκπαιδευτικής πολιτικής και των προηγούμενων κυβερνήσεων, να προωθήσει τη λειτουργία των πανεπιστημίων, ως χώρων γνώσης αποστεωμένης από κοινωνικούς αγώνες. Να καταστεί και το πανεπιστήμιο μια ιδιωτική επιχείρηση που θα λειτουργεί με κριτήριο το κέρδος. Να είναι συνδεδεμένο με την οικονομία της αγοράς, να την προμηθεύει με φτηνό επιστημονικό δυναμικό που έχει χρυσοπληρώσει τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά. Να λειτουργεί στο γνωστικό πεδίο για τις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων και να εξυπηρετεί στο ερευνητικό πεδίο τις επιδιώξεις των ιμπεριαλιστικών οργανισμών, όπως το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε. Να γίνει η γνώση εμπόρευμα και όχι κοινωνικό αγαθό και κτήμα. Το σκοπό αυτό υπηρετεί η ίδρυση της πανεπιστημιακής αστυνομίας που θα βάλει στο στόχαστρο το μαχητικό φοιτητικό κίνημα και τις διαμαρτυρίες και αντιδράσεις των λοιπών φορέων της πανεπιστημιακής κοινότητας.

Όμως, όσους ειδικούς κατασταλτικούς μηχανισμούς και να νομοθετήσουν, όσο και να εντείνουν την τρομοκρατία και την καταστολή, ο αγώνας των οργανωμένων φοιτητών, των αγωνιζόμενων φορέων της πανεπιστημιακής κοινότητας και γενικότερα του λαϊκού κινήματος, για σπουδές για όλους, χωρίς αποκλεισμούς των παιδιών της εργατικής τάξης και για ζωή με δικαιώματα και αξιοπρέπεια, πρέπει να δυναμώνει. Με την έναρξη της λειτουργίας των πανεπιστημίων, να απαιτήσουμε την άμεση κατάργηση του Ν. 4777/2021 για την ίδρυση και λειτουργία της πανεπιστημιακής αστυνομίας.

Γιώργος Παλιούρας
Υποστράτηγος Αστυνομίας ε.α.

Πηγή: www.alt.gr